Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Dingen waar de hedendaagse mensch zich aan ergert.

Dingen waar de hedendaagse mensch zich aan ergert.


Is it a bird, is it an airplane? No, it's a WHALE!

Posted at 19:48 on 29/9/2009

'Michael Hebranko heeft een wel heel apart record gevestigd. In 1990 kreeg hij een plekje in het Guinness book of Records omdat hij 412 kilo was afgevallen. Een geweldig record uiteraard, maar een paar jaar later zat al het verloren gewicht er weer aan. Uiteindelijk woog hij weer ruim 500 kilo, en moest hij zijn huis uitgetakeld worden voor een opname in het ziekenhuis. ‘Het valt mij mee dat ik nog leef’,‘Ik ben net een alcoholist, zodra ik weer ‘verboden’ voedsel at, was ik verloren, zegt Micheal.

Maar opnieuw is Micheal weer aan afvallen en hij weegt op dit moment 254 kilo. Een crash dieet volgen doet hij nooit meer. Hij heeft besloten om gezond te eten en weer te gaan bewegen. ‘Een crash dieet is niet vol te houden, ook tel ik geen calorieën meer’, zegt Micheal. ‘Ik ga nu op een positieve manier met voedsel om, het blijft moeilijk, maar ik blijf doorgaan’.

We duimen voor hem, dat hij deze keer het verloren gewicht kan behouden!'

 

Dit artikeltje is zomaar van een random nieuwssite afgeplukt, nadat ik het verhaal van Michael Hebranko bij een oude aflevering van Oprah zag (ja, ik verveel me ook wel eens). En ik moet zeggen: als er iemand op deze aardbol rondloopt waar ik totaal geen respect voor heb, is hij het wel.

Bij Oprah zaten ze hem helemaal op te hemelen, omdat hij het zooo 'moeilijk' heeft. Dan denk ik: give me a fuckin' break. Hij heeft er toch heel die giant ass weer zelf aangevreten, nietwaar?

 

Correct me if I'm wrong: maar ik vind dat mensen beroemd zouden moeten worden omdat ze iets goeds  hebben gedaan. Kijk; Michael Jordan kon goed basketballen, Orlando Bloom kan goed acteren en Celine Dion kan goed zingen. 

De slimmerikken onder ons begrijpen nu intussen waarschijnlijk wel waar ik heen wil: naar de snackbar gaan kan iedereen. Het enige wat die vent heeft gedaan is vreten, vreten en meer vreten. Iedereen die genoeg geld heeft om zich elke dag vol te vreten kan dit bereiken.

I repeat: IE-DE-REEN.

 

Love,

LeShoque.

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

'Ik ken je niet, maar je haar zit leuk! Let's be friends.'

Posted at 16:57 on 22/9/2009

Damn. De laatste keer dat ik hier een artikel heb gepost was in januari. Dat is al *telt op vingers* meer dan acht maanden geleden!

Best leuk om oude artikelen terug te lezen, maar ik schaam me er wel een beetje voor dat ik al zo lang niet meer geschreven heb. Waarschijnlijk leest niemand dit ook, omdat iedereen m'n blog allang heeft opgegeven omdat ik er toch nooit meer iets op schreef.

Ik ga weer proberen om de draad op te pakken, jongens. 'Scherpe, veel te lange, nutteloze betogen over dingen waar de hedendaagse mensch zich aan ergert,' zo omschrijf ik mijn blog het liefst. Maar toen ik net terug las vond ik ook veel dingen over mijn persoonlijke leven, wat dus eigenlijk niet de opzet was.

Ik laat alles wat ik tot nu toe geschreven heb gewoon op mijn blog staan, maar ik ga proberen om weer terug te werken naar de oorspronkelijke opzet.

Zonder inspiratie is dat vrij moeilijk, dus heb ik aan een aantal mensen gevraagd waar ze zich nou echt kapot aan ergeren. Na wat saaie antwoorden als 'bussen die te laat komen', 'huiswerk' en 'dat ik de hond steeds moet uitlaten' (waar ik dus niks mee kon) kwam Y. met dit antwoord: Hyves.

Perfect. Want aan dat hele-hyves gebeuren erger ik me ook kapot. En nu volgt natuurlijk, zoals jullie van me gewend zijn, een artikeltje waarom precies.

 

Punt 1: 'Wil je vriendjes worden? 8D'

Leuk idee, dat hyves. Mensen die je op vakantie/in de kroeg/etc. hebt ontmoet kun je zo opzoeken en een berichtje sturen. Want iedereen heeft tegenwoordig hyves.

Het maakt contact zoeken met iemand een heel stuk makkelijker. Ik heb van bijna iedereen die ik ontmoet heb in de laatste paar jaar een vriendenverzoek ontvangen. Ik zie verkeringen en vriendschappen ontstaan op dat oh zo gewaardeerde hyves tussen mensen die elkaar nog nooit gezien hebben. Soms alleen maar door een reactie als 'vette schoenen op die foto, waar heb je die gekocht?'

Maar wat mij betreft gaan de sociale contacten in real life erop achteruit. Een voorbeeld: twee jaar geleden, we waren met ons gezin en het gezin van mijn tante op vakantie. Mijn nichtje zat de hele vakantie (zonder overdrijven) naar een jongen te staren. En hij staarde terug. Maar hebben ze gepraat? Nee.

Toen mijn nichtje terug was van vakantie zocht ze hem op op hyves, en nu hebben ze al bijna anderhalf jaar samen iets. Allemaal leuk en aardig, en natuurlijk ben ik blij voor mijn nichtje dat ze zo'n lieve vriend heeft. Maar ik blijf bij mijn standpunt: hyves ondermijnt het sociale contact tussen mensen in real life.  Mensen stappen niet meer zo makkelijk op elkaar af als tien jaar geleden, en als ze dat doen is dat (onder de hyves-jeugd van tegenwoordig) hoogstens om de naam te vragen, zodat ze elkaar later op kunnen zoeken op hyves.

 

Punt 2: 'Respect.' 

Voor de mensen die niet bekend zijn met dat hele hyves-gedoe: iemand plaatst een foto, en dan kun je die mensen 'respect' geven voor die foto. Hoe doe je dat? Je klikt op het 'respect'-icoontje.

Naar mijn idee is dat alles behalve respect.

Ten eerste kun je mensen niet vragen om respect, want dat moet je verdienen. Een reactie als 'leuke foto!' moeten mensen spontaan maken. Als je gaat vragen om respect kijken mensen nauwelijks naar je foto, en klikken zonder er echt over na te denken op het respect-icoontje.

Natuurlijk, het idee erachter is leuk. Maar zoals mensen nu bij elke foto machinaal op dat icoontje drukken maakt dat het weinig tot niks meer betekent.

 

Punt 3: 'Ik heb 393509821 vrienden! :D'

Iedereen die zijn hyves niet goed bijhoudt heeft binnen de kortste keren 50 mensen als 'vriend' die hij niet kent. En waarom? Omdat het niet meer om het contact met andere mensen gaat, maar om de populariteit. Hoe meer vrienden je hebt, hoe populairder je lijkt te zijn.

En daarom gaan mensen lukraak vriendenuitnodigingen uitdelen aan iedereen die ze tegenkomen op de site, terwijl ze de mensen die ze uitnodigen niet eens als vriend beschouwen.

Vorige week kreeg ik een vriendenuitnodiging van een meisje waarmee ik al twee jaar ruzie heb. Gewoon maar een voorbeeldje om te laten zien hoe ver dat kuddegedrag en de druk om zo populair mogelijk te zijn gaan.

 

Punt 4: 'Het twitter-idee.'

Ik ben er gewoonweg stomverbaasd over dat mensen serieus denken dat anderen geinteresseerd zijn wat ze elk moment van de dag doen. Een paar voorbeelden:

- aan het douchen

- @ oma's huis

- boodschappen aan het doen

 

Ik geef er gewoon niks om. Als ik per se wil weten wat iemand aan het doen is, bel ik hem of haar gewoon op. Daarbij word mijn computer gruwelijk sloom van al die overbodige informatie en loopt hij elke vijf minuten vast zodra ik op hyves probeer te kijken.

 

--

Feels good to be back.

 

Love,

LeShoque.

 

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Take it easy..

Posted at 13:43 on 17/1/2009

Well.. de jongen waar ik het in mijn vorige artikel over had (K. noemen we hem dan maar), heb ik gisteren ontmoet (ja, ik zie nu ook dat ik dat er in mijn vorige artikel niet erbij had geschreven: heb hem leren kennen via internet, een of ander dom forum waar we toen allebei op zaten, en toen dat forum wegging hebben we altijd contact gehouden).

Dus, twee jaar over msn hartstikke veel met elkaar praten, en dan elkaar opeens in het echt ontmoeten.. ik denk dat je je dan wel kunt voorstellen hoe zenuwachtig ik was. We zouden elkaar ontmoeten in Eindhoven, en ik zat echt met enorme buikpijn in de bus, zo zenuwachtig was ik (had nog de verkeerde bus genomen ook, dat rotding reed een halfuur om, dus K. heeft ook nog eens een halfuur extra op me moeten staan wachten).

Nouja, anyway: hij zou dus op me wachten aan de buskant van het station. Maar toen ik aankwam was er nergens een K. te bekennen. Dus ik heel het station doorzoeken.. uiteindelijk weer naar de buskant, bleek 'ie achter een billboard te staan ><

Maarja, al met al was dat zo'n beetje alles dat fout ging hoor xD De rest van de dag was hartstikke gezellig.

Wel heel erg cliché op het kerkhof (lang verhaal: maar we hebben allebei iets voor kerkhoven, ivm de rust en .. tja, er hangt gewoon een bepaalde sfeer), 's avonds. Het ging echt letterlijk als hoe ik het al honderden keren in films heb gezien: meisje (ik dus, in dit geval) heeft het koud, jongen geeft zijn jas af, arm eromheen, en voor je het weet zijn ze aan het zoenen.

En nee, geen reden voor paniek. Hij WEET dat ik het rustig aan wil doen. After all.. het is nog maar net ietsje meer dan een week uit met B., en K. is zo'n jongen die dat snapt en dan ook gewoon rustig aandoet. After all: Ik ben 15, hij is (over een maandje) 19, we hebben alle tijd van de wereld toch?

En bespaar me het OMG-HIJ-IS-19-gezeur, want dat had ik zelf dus ook al wel door. The whole point is: er is nog niks, behalve dat we elkaar leuk vinden, over 'verkering' (god wat heb ik een hekel aan dat woord, zit niet meer op de basisschool..) is nog praktisch geen woord gesproken. Laat ik het zo zeggen: we hebben elkaar nu dus gisteren voor de allereerste keer ontmoet, dus als we ons nu meteen op elkaar zouden storten zou er ook geen enige vorm van 'relatie opbouwen' zijn, en zou het binnen een paar weken waarschijnlijk alweer uit zijn. En dat wil ik hem gewoon niet aandoen, want zelfs als het niks wordt wil ik zeker altijd vrienden blijven, ik bedoel.. hij weet zo'n beetje alles van me, en ik heb ook het gevoel dat ik hem beter ken dan de meeste mensen, en we kunnen gewoon hartstikke goed met elkaar overweg. Gelukkig denkt hij er ook zo over.

Het voelt wel heel erg goed dat we gewoon nog wachten met dingen, geeft me ook het gevoel dat als we uiteindelijk een keer een relatie krijgen het ook echt goed opgebouwd is en ook veel langer gaat duren. But we'll see..

 

LeShoque

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

Love's confusing.

Posted at 22:59 on 13/1/2009

Er was eens.. een meisje dat al heel lang niks meer had geschreven op haar blog.

Sorry iedereen (tegen wie zeg ik dat eigenlijk? Iedereen is waarschijnlijk allang afgehaakt na de eerste twee maanden waarin ze niks meer van me gehoord hebben)! Maar voor de mensen die dit lezen: ik heb het echt enorm druk gehad. School, vrienden.. en simpelweg geen inspiratie voor een nieuw artikel.

Ik zal even een update geven over mijn leven: mijn laatste artikel (over die xbox dus), nou.. die relatie is uit. Al lang zelfs. Sterker nog: ik heb al een nieuwe relatie gehad, en die is inmiddels ook al uit sinds vier dagen. Which is very confusing, aangezien ik hem nog elke dag op school rond zie huppelen. Maargoed, ik heb vandaag met hem gepraat en we zijn het er over eens dat we vriendjes blijven, en ik ben het er over eens met mezelf dat hij zijn lul alleen maar achterna loopt. Maar dat terzijde, ik zal maar aardig proberen te doen tegen hem. In dezelfde vriendengroep zitten als je ex is af en toe maar lastig.

Jullie zullen trouwens wel denken: het gaat wel goed met die Lisa in de liefde.. Ja, ik weet het. Ik ben blijkbaar gruwelijk slecht in de wat langere relaties. Mijn record: 2,5 maand. Nou, nou. En daarna had 'ie dus blijkbaar al genoeg van me.

But although I'm not very good in that whole relationship-thing; there actually ARE guys who like me. Het is nu dus net vier dagen uit met mijn exvriend, en er zijn alweer 2 jongens die interesse hebben.

Nouja, eentje is nogal kansloos, hij wordt volgens mij verliefd op elk meisje dat een keer 'hallo' tegen hem zegt, maar de ander is a real sweetheart. Ik ken hem al zo'n 2 jaar, en meteen toen ik hem leerde kennen gaf hij aan dat hij wel wat in me zag. Daarna heb ik hem een tijd niet gesproken, maar wat blijkt nu: hij heeft heel die tijd nog wel aan me gedacht. En nu.. is hij verliefd. Bijna eng verliefd.

Ikbedoel.. ik ben pas net weer single.. en dan komt hij met zo'n ongelooflijk lieve dingen.. dat trek ik nu gewoon even niet! He's fucking adorable, maar hij heeft het verkeerde moment gekozen.

 

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

Die, fucking xbox.

Posted at 10:56 on 8/9/2008

Er waren eens: een jongen en zijn xbox, urenlang brachten ze met elkaar door, ze waren onafscheidelijk. Ze hadden echt zo'n relatie zonder ruzie, altijd gelukkig en blij, altijd lol samen..

Maar op een dag kreeg de jongen een vriendin, en dat meisje probeerde die relatie te verpesten. Gelukkig voor de xbox vocht de jongen fel terug, en bleef als een gek xboxen om dat ding maar gelukkig te houden, zodat het maar geen aandacht te kort zou komen. Uiteindelijk gaf het meisje het maar op, en ging een normaal vriendje zoeken.

Tenminste, zo gaat het aflopen als 'ie niet normaal kan doen. Ik word er GEK van! Als ik hem opbel zijn dat echt gesprekjes van een halve minuut, en daarna gaat het al gelijk van: 'Vind je het erg als ik ga xboxen?' Klinkt lief dat hij dat vraagt, ja, dat zal ik niet ontkennen. Het zou lief zijn als hij er iets van meende. Eigenlijk betekent het: ik ga xboxen, zie maar wat je doet. Hoe ik dat weet? Omdat hij dan al opgehangen heeft voordat ik de kans krijg om te antwoorden.

Ik zweer je, ik heb soms echt zin om dat ding gewoon uit het raam te flikkeren of gewoon in de fik te steken, hij lijkt wel gehypnotiseerd door dat kloteding.

Dan ben je bij vrienden, en dan zit je heel lief tegen hem aan op de bank, en dan is hij voor een keertje ook heel lief terug.. en dan net op het moment dat je denkt 'perfect' springt hij opeens op om weer te gaan gamen. Gevolg: je flikkert bijna van de bank af en wordt verschrikkelijk chagrijnig. Waar hij overigens niks van snapt, want hij 'stond toch alleen maar op'.

 

Die uitvinder van de xbox moet gewoon dood. Dat was gewoon zo'n vieze vent van 40 die nog bij zijn moeder woonde en de hele dag in de kelder World of Warcraft of zo'n ander stom spel zat te spelen en dacht dat het normaal was om geen sociaal leven te hebben en met zijn spelcomputer te willen trouwen. Flikker toch op.

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

Confession.

Posted at 22:08 on 22/8/2008

Grote dingen beginnen altijd met kleine dingen, zo bleek vandaag weer.

Ik was mijn sleutels kwijt, en mijn ouders waren over de zeik. Zoeken, zoeken, zoeken.. nergens te vinden. Nouja, anyway, ik heb ook wel wat beters te doen dan de hele dag mijn sleutels zoeken, dus ik ben naar vrienden gegaan.

Wat ik nu ga vertellen is zo'n beetje mijn confession to the world, omdat dit mijn openbare blog is -omdat er immers ergens een foto van me staat, en je zo mijn emailadres van mijn profiel kunt halen-: ik ben een hele tijd pro-ana geweest. Hoe ik er nu over denk moet je me niet vragen, want ik ben nu gewoon te erg in de war om daar een beslissing over te maken.

Toen ik thuiskwam, zo'n 20 minuutjes geleden, sleepte mijn moeder me naar boven. Op mijn bureau stond een complete verzameling van alles wat ze had gevonden, en dat terwijl ze eigenlijk alleen maar naar mijn sleutels zocht: 7 lege potten dieetpillen, 2 lege doosjes laxeertabletten en een boel eten wat ik eigenlijk mee naar school had moeten nemen.

Nu is het dus officieel en iedereen mag het van mij part nu weten: ik heb een eetprobleem (gehad). Ik ben er zelf nog niet eens uit, ik weet niet wat ik er mee aan moet en ik weet ook niet eens meer wat normaal eten is.

Voelt goed dat ik het nu toegegeven heb. Voor de mensen die me persoonlijk kennen: hou me in de gaten, ik weet zeker dat dit niet het einde is en dat ik zeker weten nog een keer een terugval krijg. Maar voor nu wil ik alleen maar weer normaal gaan eten.

 

En dat alles omdat ik mijn sleutels kwijt was.

 

Comments (3) | Post A Comment! | Permanent Link

Omg. It's a Laura, dude!

Posted at 22:39 on 21/7/2008

Shit dudes, dat is lang geleden! Argh, ik heb echt nooit meer inspiratie/tijd/zin om hier wat te schrijven, maar nu eventjes speciaal voor Laura dan..

Nou, ik zal jullie wat vertellen over Laura. Laura is een meisje. Ja echt. Nee, geen shemale. Een echt meisje. Tenminste.. dat weet ik ook niet zeker, maar daar ga ik dan maar van uit.. o.o'

Nu ik er zo over nadenk hoop ik eigenlijk maar voor haar dat ze geen shemale is.. want dan zou ze wel een rare zijn. Want ze lijkt op Bridget Jones, dude. Ik zweer je. Alleen dan minder dik. Eerst had ik een foto waarop ze op Bridget lijkt, maar die ben ik kwijt.. damn. Anders had ik hem hier wel gepost, dan kon iedereen zien dat ze op Bridget Jones lijkt.

Damn, dude, ik lul onzin.

Ahwell, whatever. Remember Laura, jij wou een artikel, dan krijg je er ook een xD

Lemmethink. Wat weet ik nog allemaal over Laura? Eh.. Hello Kitty? Je weet wel. Dat blije, roze katjesbeest dat vroeger altijd op tv kwam. Awesome.

Mijn portemonnee is van Hello Kitty, Laura heeft dezelfde trouwens. Is opzich wel een vage portemonnee, als je er over nadenkt. I mean.. het is alleen maar een hoofd. Lemmeshowyou.

 

 

Yep. Ik heb een onthoofde kat als portemonnee.

Dat doet me denken aan dat ene liedje.. [nee, vraag me niet waarom].. deze: http://www.youtube.com/watch?v=3b0J8cw8ZWE

You should listen to it sometime.. when you're like.. drunk/stoned/high. Ik garandeer je: je raakt verslaafd aan dat melodietje. Je moet alleen niet naar de clip kijken ofzo.. want die is kut.

Maargoed. Dit artikel zou eigenlijk over Laura moeten gaan, dus nog even over Laura..

18, female, Limburg, straight, single *typt over van vampirefreaks*

Argh whatever. Nou. Laura. Je hebt je artikel, hoop dat het zo goed is dan.. xD

Pleur ik er nog ff een foto van jou tussendoor en dan zal het wel allemaal goed zijn. ^^

 

 

Look. It's a Laura. Awesome.

Screw it. I'm gone again. See you guys.

Comments (14) | Post A Comment! | Permanent Link

LeShoque's opinion about porn-producers and pornstars.

Posted at 13:43 on 7/6/2008

Allereerst: mensen, ga lekker je gang, doe je ding. Het interesseert me niks wat jullie voor je werk doen, want ik ken jullie niet, en net als iedereen werken jullie gewoon voor je geld. Maar ik moet toch echt even zeuren over een paar aspecten ervan:

 

1. Waarom staan de pornofilms altijd vlakbij, of zelfs tussen, de Bassie&Adriaan/Spongebob Squarepants/whatever-films in de videotheek?

I mean.. GOSH, dat zijn kinderfilms, dudes. En wie kijken er kinderfilms? Precies, kinderen.

Nou okay, misschien is dat wel niet jullie schuld, maar die van de videotheek-eigenaren ofzo, maar jezus zeg.. sluit een deal ofzo met ze, dat die dingen wat achteraf komen te staan?

Dit hadden jullie vast niet van me verwacht, ik weet. Klopt: ik heb echt niks met kinderen, en van mijn mogen ze zoveel porno kijken als ze willen hoor, maar ik heb nou eenmaal geen zin om aan mijn neefje van 8 uit te leggen wat 'dat witte spul' is in de mond van 'die blote mevrouw voorop die dvd'.

 

2. Waarom in godsnaam dat harde gekreun? 

Kom op, zeg. Het klinkt eerder alsof iemand hun teennagels er langzaam en pijnlijk uit aan het trekken is dan dat ze het lekker vinden.

 

3. Waarom al die advertenties, overal?

Hoe lang gaat het nog duren voor er ook sexadvertenties staan op.. sites als Neopets ofzo? Again: ik heb geen zin om aan mijn neefje van 8 uit te leggen wat het witte spul is in de mond van de mevrouw van die advertentie.

En als ik gewoon heel onschuldig iets op aan het zoeken ben voor een schoolopdracht is het laatste wat ik hoef te weten toch wel dat Sara/Lucy/Lotte 'zoooooo geil/heet/nat' is.

 

Kijk, ik zeg niet dat porno slecht is ofzo, hoor. Dat moet je maar voor jezelf uitmaken, we weten immers al dat we niet naar de hel gaan als we het kijken.

Het zal vast wel handig zijn voor eenzame nerds ofzo, of vrouwen wiens man in Irak zit, that kinda stuff.. maar ik, als veertienjarig meisje, heb er nou eenmaal geen behoefte aan er constant aan herinnerd te worden dat random slet #392708 in haar kont geneukt wil worden.

 

LeShoque.

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

Potverjandriedubbeltjes.

Posted at 23:45 on 10/5/2008

Dit is een heel serieus onderwerp, mensen. Vraag me niet waarom, maar blijkbaar is het zo, want er begon vandaag iemand enorm over te zeiken tegen me. 

Blijkbaar.. mag je niet met kanker schelden. Dat houdt in dat je niet mag zeggen dat je iemand een kankervent vindt. En nee, niet omdat je dan die vent beledigd, maar omdat je niet met kanker mag 'spotten'. Eerlijk gezegd snap ik er geen hol van.

Ik bedoel maar.. met 'tering' mag je wel schelden. Daar zegt niemand ooit iets van. Is dat niet een beetje scheef? 

En ja.. ik ken die argumenten nou onderhand wel: 'Mijn opa is doodgegaan aan kanker, niet met kanker spotten! Boehoe, boehoe, jankjank, enzovoort.'

Tegen die mensen wil ik zeggen: nou focking en. Mijn beide opa's zijn doodgegaan aan kanker, een tante van me heeft borstkanker gehad, en een andere tante baarmoederkanker. AND YET: ik scheld met kanker.

Nu vraag ik aan jullie.. vertel me nou eens heel eerlijk of je eigenlijk wel een reden weet waarom ik niet met kanker zou mogen schelden, of dat het woord 'kanker' je gewoon zin geeft om te zeiken.  

 

Hmm.. voor de mensen die het nog steeds niet snappen leg ik het nog op een andere manier uit. En als je het dan nog steeds niet snapt ben je dom, want dit moet zelfs een kleuter begrijpen.

Als ik iemand een kuthoer noem.. bedoel ik dat dan positief of negatief? Precies, negatief. Dat wil dus zeggen: ik zit hier niet kanker op te hemelen ofzo. Dat zou wel heel erg pointless zijn, want ik denk niet dat er iemand op de wereld is die kanker ziet als iets positiefs. Ik bedoel maar.. zelfs mensen die dood willen schieten zich nog liever voor hun kop dan dat ze kanker krijgen. Dus, daar zijn we het over eens: kanker is een kutziekte.

En daarom is het juist het ideale woord om mee te schelden. Met schelden wil je aangeven dat je iets niet prettig vindt (oh, gawd, nu ga ik wel heel officeel praten), dus dan gebruik je daar een woord voor dat je niet prettig vindt.

 

Dus als er nu nog IEMAND is die tegen mij komt zeiken dat ik niet mag schelden met kanker zonder goed argument, kan 'ie gewoon kanker krijgen.

Capish?

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

Zorgeloze, slapende wereld.

Posted at 22:16 on 25/4/2008

Ken je dat gevoel, als de hele wereld stil lijkt te staan? 's Avonds, als het donker is, en de hele stad slaapt, wil ik erop uit gaan. Too bad my parents won't let me. Maar ik red me wel, met mijn vensterbank. Daar kan ik urenlang in zitten, met mijn laptop, of gewoon een beetje kijken en nadenken. Op zo'n momenten ben ik echt in mijn element. Zoals nu.

Als ik nu uit het raam kijk zie ik een hele rij lang van lampjes, in elke achtertuin eentje. Maar de mensen slapen. De lamp in onze tuin brandt ook nog, maar mijn vader zal hem zo wel uitmaken. Aan de andere kant zie ik wat straatlantaarns, oh god, wat hou ik van die dingen. Als je 's avonds over straat loopt heeft alles die roodbruine kleur van oude foto's. Er was een naam voor dat soort foto's, maar die ben ik vergeten.

Af en toe zie ik de schaduw van een kat zachtjes voorbij sluipen, vlak naast me. Eerst namen ze altijd een omweggetje via de schutting van de buren, maar ze zijn aan me gewend geraakt, geloof ik. Af en toe blijft er zelfs eentje even staan, om me zachtjes 'weltrusten' te miauwen. Tenminste, zo lijkt het. Het zal wel niks betekenen, maar het heeft toch iets van een waarde voor me.

Vroeger, nog niet zo lang geleden eigenlijk, toen ik nog met Kelly omging, gingen we er altijd 's nachts samen op uit. Gewoon wat lopen, door de dode stad. Geweldig was dat.

Maar het beste was nog: 's avonds samen op het kerkhof. Dat klinkt heel depressief, maar dat is het niet. Het heeft iets magisch, weetje. En nog steeds ga ik er als ik er de kans voor krijg 's avonds op uit.

Ik heb het waarschijnlijk verschrikkelijk beschreven, maar ik zou niet weten hoe ik dit anders zou moeten beschrijven. Ik heb er simpelweg gewoon geen woorden voor.

Maarja, nu weet je dus wat ik elke avond doe. Gewoon kijken, naar die zorgeloze, slapende wereld, en wensen dat ik ook zo zorgeloos kon zijn.

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

Update: LeShoque's in looove :3

Posted at 17:42 on 20/4/2008

Pff.. dat is een tijd geleden sinds mijn laatste artikel! Ik moet jullie nodig eens updaten ^^

First: alles is weer goed met Jips! Ik had heel vastberaden mijn afscheidsmail naar hem geschreven, maar net toen ik hem wilde verzenden kwam hij online. En alles was opeens anders, heel de sfeer was opeens anders. Eerst hing er echt zo'n vijandige sfeer, maar opeens was alles weer precies hetzelfde als eerst! Net alsof we gewoon aan het praten waren over een probleem van iemand anders, waar we niks mee te maken hadden. Maarja, alles is dus weer goed. En ik ben er echt blij om!

-leest een beetje door de vorige artikelen- Ohja. Vego-heid. Jezus.. als ik naar die datum kijk.. Wtf, ik ben pas 16 dagen vego XD

Najah, het bevalt wel, hoor. Ik ben er al helemaal aan gewend, en heb helemaal geen verandering opgemerkt in mijn gezondheid ofzo, dus dat zit wel goed (:

 

Verder.. ehm.. ik ben verliefd! Like wauw, dat is lang geleden. But she's so friggin' amazing!

Het klikte echt gewoon meteen al, en we hebben echt superveel lol samen. Ik kan haar echt alles vertellen, ze kijkt nergens raar van op ofzo. And the best part: ik ben nu eindelijk eens een keer niet verliefd op een hetero-meisje! ^^

So I might have a chance.. And I think I have; ze flirt terug (:

En in de zomervakantie (nog 8 weken.. D:) komt ze naar me toe! Can't wait!

She's just so sweet.. can't stop talkin' about her. Al mijn vrienden worden al gek van me, dus dan kom ik hier maar even zeuren. Ik heb trouwens een kaart van haar gekregen (:

Een paar dagen geleden had ik echt een verschrikkelijke rotbui, ik was superchagrijnig en ik voelde me gewoon kut. Najah, toen hebben we dus even gepraat enzo. En een paar dagen later krijg ik zo'n lieve kaart van haar, omdat ze me wou opvrolijken (:

 

Ain't it cuuute? =3

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

LeShoque's finally getting a proper workout.

Posted at 16:07 on 8/4/2008

Dan sta je in een sportzaal vol met gespierde mannen [en niet gespierde mannen en meisjes van een jaar of 12, maar als ik dit zeg komt het indrukwekkender over xD] die aan het touwtjespringen zijn of elkaar slaan. Yep, that's right. Bokstraining.

Was samen met paps gaan kijken, en DUDE, wat een workout krijgen die gasten zeg. Eerst touwtjespringen [op muziek van Rammstein, lol xD], dan rondjes rennen, en dan dus gewoon boksen. Lijkt misschien niet veel ofzo, maar als je dat een uur lang doet zonder te stoppen ben je toch flink moe lijkt me.

Er was zelfs zo'n vent van een jaar of 70, die er echt uitzag of hij al zijn hele leven lang bokste. Hij deed verder niet mee met de training ofzo, maar hij is wel even bezig geweest met de boksbal aan de overkant van de zaal. En ik weet zeker dat als hij echt wil hij je in een minuut gewoon fackin' 100 keer tegen je hoofd aan kan slaan als hij wil. Duuude.. die gozer was sneeeel! Hoezo oude mensen beroven? xD

Die mensen daar zijn ook wel fockin' relax enzo. Heb met een paar gepraat, en ze zijn allemaal wel cool (:

Zo'n collega van pap bokst daar ook, maar die was er gisteren niet. Maarja.. die zie ik dan morgen dus wel. Hoop dat 'ie niet zo breed is als die gasten daar, want een paar pasten like.. amper door de deur ofzo. En dan komen mijn vader en ik daar aan.. Omg, wat moeten ze wel niet denken? xD Maar toch;

 

I fuckin' love itt.

Count me in, I'm going to box =3

Comments (1) | Post A Comment! | Permanent Link

Hello, I'm a vegatarian (:

Posted at 15:13 on 4/4/2008

It's official. No more meat for me from now on.

Ben er al een tijd mee bezig, en niemand nam me eigenlijk echt serieus. Maar nu heb ik eindelijk mijn moeder ervan overtuigd dat ik dit echt wil, en ze doet er verder niet echt moeilijk over. Helemaal niet, zelfs. She supports me =3

Vandaag mee naar de winkel geweest, en we hebben nu 5 verschillende soorten vego-eten =\

Dingen like.. groentenburgers en vegatarische bamischijven, lol xD

Ik weet niet precies waarom [ik ben echt helemaal geen 'ooooh.. arme diertjes!'-persoon], maar dit voelt echt right. Gisteravond mijn laatste vlees gegeten. En seriously.. bah.

Ik moest het eten. Weet niet waarom, als mijn ouders het goed vinden dat ik vego wil zijn, maar goed.. o.o'

Hebben jullie dat nooit [de niet-vego's onder jullie dan], dat je in dat vlees snijdt en dan gewoon denkt: 'Iewieeeeee.. gatver, gatver, gatver, ik snijd in een varken!'? Ik bedoel.. dat ding dat daar op je bord ligt heeft minder dan een week geleden nog gewoon rondgelopen op de boerderij.

Just pretend that you're a pig: beetje rondlopen, beetje eten, beetje drinken. Just relaxing. En dan komt opeens de boer eraan die je al zolang verzorgt, jij loopt natuurlijk meteen op hem af, want hij geeft je altijd eten enzo, dus je mag hem wel. Weetjijveel, je bent ook maar een varken. Maar dan moet je opeens mee, wordt je in een truck gepropt samen met alle andere varkens en gewoon afgeslacht? o.o'

Najah, het gaat me eigenlijk helemaal niet om het 'Omg, zielige diertjes'-gedeelte, eerder om het 'gatver, vlees'-gedeelte. Don't get me wrong, ik vond het eerst ook lekker. Maar nu kan ik niet meer normaal naar vlees kijken zonder aan koeien, varkens en kippen te denken. Als ik dan vlees moet eten.. als je er dan in snijdt.. gatver! Ik bedoel, stel je voor dat je dat bij een persoon ofzo zou doen [dit geldt niet voor de chirurgen onder ons v_v'], dat is toch  gewoon.. Bah.

Maar het ergste blijft als je het in je mond stopt en erop gaat kauwen.. Je kauwt misschien wel gewoon op het fackin' achterwerk van een koe, man. Je kauwt op iets wat een paar dagen geleden nog rondhuppelde door de wei, you monster o.o

 

Begrijp me niet verkeerd, hoor xD

Ik heb het zelf ook vaak genoeg gedaan, maar ik vind het nu echt.. onmensenlijk, bijna. Ik kan het gewoon niet. Niet dat ik iets heb tegen mensen die vlees eten ofzo, moet je helemaal zelf weten. Maar ik doe het in ieder geval niet meer.

 

Comments (6) | Post A Comment! | Permanent Link

Take care &nd farewell.

Posted at 19:27 on 3/4/2008

Na twee dagen lang ruziemaken met iemand die ik een paar dagen geleden nog een van mijn beste vrienden kon noemen, ben ik er klaar mee. Helemaal klaar. Tenminste, dat is wat ik tegen iedereen zeg. Maar in fact zit ik nu weer met tranen in mijn ogen te schrijven.

Het is allemaal zo raar gelopen... Twee jaar lang heb ik gewoon mijn hele leven met hem gedeeld, hij wist werkelijk alles van me! Maar dat is nu dus voorbij.

Verdomme, ik hield van die jongen. Ik was liesje en hij was Jips, ik was zijn kleine zusje en hij mijn grote broer. Hij maakte me altijd aan het lachen als ik me down voelde, en hij was the one and only tegen wie ik nooit loog en altijd alles vertelde. Hij was mijn beste vriend.

Godverdomme. Nou moet ik weer janken.

 

Gisteravond heb ik over msn ruzie met hem zitten maken, maar toen ik net online kwam las ik zijn laatste reactie pas. Waarschijnlijk was hij net iets te laat met op enter drukken, en was ik toen al weg.

 

'Als jij vrienden wil blijven moet je niet met dat soort domme zinloze opmerkingen komen.'

 

Mensen roepen wel vaker domme zinloze dingen als ze boos zijn. Misschien heb ik dat ook wel gedaan. Waarschijnlijk wel, zelfs. Maar er was een groot verschil: ik meende alles. Elke kwetsende kutopmerking die ik maakte heb ik gemeend. En hij meende ook alles, dat weet ik zeker.

Ik heb twee dagen lang geprobeerd om dingen goed te houden, heb me echt enorm ingehouden om kwetsende dingen te zeggen. Maar nu ben ik er klaar mee. Ik krijg het er misschien heel erg moeilijk mee, maar dit werkt niet. Ik heb mezelf helemaal leeggejankt en ben twee dagen lang verschrikkelijk depressief geweest om jou, Jips. Maar nu ben ik er gewoon klaar mee. En ook met jou.

Je weet toch zelf ook wel dat dit niet werkt? We kunnen nog net zo lang ruzie maken als we willen, maar het gaat gewoon niet werken. Jammer dat het zo moet eindigen.

 

Blijf me alsjeblieft niet herinneren hoe ik was de laatste dagen, maar gewoon als liesje, je kleine zusje.

Take care.

 

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

LeShoque goes famous!

Posted at 10:42 on 2/4/2008

Raad eens raad eens raad eens! =3

Open google en typ LeShoque in. De eerste 6 hits zijn van mij! LeShoque goes famous! Yeah. Niet normaal dude. Wordt mijn blog echt zoveel bekeken? Cool. [najah, die 43 things-hits zijn gewoon iets doms wat ik een keer had aangemaakt, het gaat me meer om de links naar mijn blog. Maar toch.. de 6 eerste hits op google, yeeahh (:]

Ik had geen idee, om eerlijk te zijn. De enige reden waarom ik mijn naam intypte op google was omdat ik nu op school zit en omdat ik dus liever niet heb dat mijn blogadres in de adresbalk blijft staan. Maar godverjezus.. dit is cool xD

Als ik bovenaan sta op google.. dan betekent dat dus dat deze blog populair is... Huh? De enige mensen van wie ik weet dat ze hem bekijken zijn die paar mensen uit mijn klas, een paar vrienden, BloodySophie, Debster, jennaliciousz en misschien nog wat andere mensen van blog2blog die me toevallig zien als ik wat nieuws geschreven heb. Blijkbaar nog meer mensen dus.. o.o

Maar wie?
Wie ben jij? (:

Misschien.. wordt mijn blog wel bekeken door aliens O=

Lol. Mijn fantasie slaat weer op hol.

Maar toch. Als mijn blog zoveel bekeken wordt.. dan betekent dat ook dat heel veel mensen mijn meningen lezen enzo. Oh shit, dan krijg ik veel mensen op mijn dak xD

In volgorde van datum: mijn ex, Tiffany, die gast die het orgasmeteam heeft bedacht, alle bruggers uit nederland die een vriendje of vriendinnetje hebben, Kelly, de directeur van mijn school [of whoever die gevangenisuren heeft ingesteld], Ans, het vriendje en de beste vriendin van mijn zusje, Sinterklaas, God [omg, I really screwed up], zowat mijn halve familie, mijn mentrix, Dyllan, Tokio Hotel en de kerk.

Duuuuuuudeee.. als ik opeens geen nieuwe artikelen post, weten jullie waar het aan ligt. Dan ben ik vermoord ofzo =\

Nou ja, weet ik in ieder geval dat ik geen stukken moet schrijven over de maffia.

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Stt.. they'll find out.

Posted at 21:02 on 28/3/2008

De laatste tijd gaat alles maar moeilijk. Misschien komt het door de puberteit, misschien puur door mij. Ik gok op het laatste, maar dat denk waarschijnlijk iedere puber ook, dus in feite heb ik geen idee.

En ik baal er zo verschrikkelijk van dat ik zelfs hier niet meer vrijuit kan schrijven! Eerst kon dat tenminste nog, maar nu moet ik alles censureren, en kan ik zelfs hier niet meer opschrijven hoe ik me nou echt voel. Had ik de link van deze blog nou maar nooit aan mensen gegeven die ik ook daadwerkelijk ken. Via internet is alles zoveel makkerlijker, de mensen die je blog lezen ken je toch niet. Dus dan kan het me ook geen hol schelen als ze weten dat ik me kut voel. Maar met mensen die ik ken ligt dat anders.

Een paar mensen uit mijn klas lezen af en toe mijn blog, weet ik. Daar baal ik dus van. Ik ben op school echt heel anders dan thuis, vooral als ik alleen ben. Een heel ander persoon. Dat heeft natuurlijk iedereen wel een beetje, maar ik denk dat dat verschil bij mij een heel stuk groter is. Want bij mij heb je natuurlijk die shit. Die shit waar ik niet over kan praten omdat ik niet wil dat mensen erachter komen. Die shit waar ik constant aan denk, maar met niemand kan delen, waarmee ik met niemand over kan praten. Het moet  eruit, maar het is gewoon onmogelijk!

Ik had het gisteren bijna verteld aan mijn mentrix. Ik bedoel... ze weet echt voor een heel groot deel hoe ik me voel, dus waarom dit niet ook? Antwoord: omdat dan alles afgelopen is met me. Dan is mijn leven gewoon fackin' voorbij. Maar waarom is het dan zo moeilijk om niks te zeggen?!

Kijkt ze me aan met die grote, begrijpende ogen waartegen je alles kunt zeggen, want ze heeft overal begrip voor. Ze begrijpt me volkomen. Ik weet zeker dat ze 'het' ook zou begrijpen. Maar ze zou actie ondernemen, dat weet ik zeker. Dus ik moet mijn mond houden. Het moet gewoon.

 

Ze zullen er toch wel achter komen op een dag, dat is onvermijdelijk. Maar als ik ook maar de kleinste kans heb om die dag uit te stellen moet ik hem benutten.

Comments (3) | Post A Comment! | Permanent Link

Stomme junks.

Posted at 16:06 on 22/3/2008

Okay, die week is toch iets langer geworden.. Maarja, er overkomt me weinig interessants de laatste tijd, dus ik heb ook niet veel om over te schrijven. Dan zou deze hele blog vol komen te staan met ruzies met mijn moeder, verveling en andere saaie shit die niemand wil lezen, dus dat bespaar ik jullie maar.

Maarja. Over het algemeen.. over mij.. school is kut, thuis is het kut, met vrienden is het kut [stomme junks v_v'], en ik moet nog steeds aan Dyllan denken. Like.. de hele tijd. Ben steeds bang dat ik die gast tegenkom, maar aan de andere kant wil ik hem juist tegenkomen om hem eens flink de waarheid te zeggen omdat 'ie maar niet uit mijn hoofd gaat. And to make things clear: het is niet 'denken aan' als in denken aan als je verliefd bent ofzo, het is eerder 'niet uit je hoofd kunnen zetten omdat het zo'n kutervaring was', oftewel: ik heb hier gewoon een klein trauma aan over gehouden ofzo. Tjee, dat klinkt stom.

Verder nog over mijn 'vrienden': het zijn allemaal junks. En weetje: ik niet. Dus wat doe ik in godsnaam bij die mensen? Ze zijn allemaal hartstikke lief, maar het zijn en blijven junks die praktisch alleen nog maar leven voor de drugs. Ik spreek ze ook eigenlijk vrijwel nooit meer. Niet omdat ik niet met 'junks' om wil gaan ofzo, maar eerder omdat ik fackin' antisociaal ben denk ik.

Maar terug naar het junk-gedeelte. Vroeger [en dan spreek ik over een paar maanden terug] praatte ik echt 24/7 met Jips. Hij woont best ver weg, dus op msn meestal. Maar nu bijna niet meer, omdat hij altijd stoned is. Dan komt hij online, en het eerste wat 'ie zegt is dat hij hartstikke stoned is. Dan heb ik meteen al geen zin meer om met hem te praten.

Hij was eerst echt mijn beste vriend, aan wie ik alles vertelde. Nu niet meer dus. And that hurts, you know. Twee jaar lang.. en dan dit. Hij verneukt zichzelf gewoon langzaam aan, en ik mag aanhoren hoe hij me daar elke keer blij verslag van doet. En ik mag natuurlijk niks doen.

Ik heb het hem niet verteld, want je kan niet normaal met hem praten als hij stoned is. En hij is altijd stoned. Dus hoe de fack maak ik contact met die gozer? Moet ik nou zijn wiet af gaan pakken om zijn aandacht vast te houden, is dat het enige wat werkt? Ik word gek.

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Brainfood.

Posted at 22:21 on 7/3/2008

Ooit nagedacht over angst? Waarschijnlijk denk je nu meteen aan grote angsten zoals de angst voor het onbekende; de dood, of aan een spinnenfobie of iets soortgelijks, maar daar heb ik het niet over. Ik heb het over kleine angst, echt de hele kleine angst voor dagelijkse dingetjes. Je noemt het waarschijnlijk niet eens angst, of 'bang zijn voor..'. Ik heb het over het angst door dreigementen, want daar heb ook jij dagelijks mee te maken. Waarschijnlijk heb je er nooit over nagedacht, want dat doen alleen mensen die veel te veel tijd en veel te weinig hobby's hebben [zoals ik dus], maar je leeft eigenlijk altijd in angst. Geen grote angst, in het gemiddelde dagelijks leven, maar toch; angst. Want -een voorbeeld-, als je leraar Duits zegt dat als je je huiswerk niet afhebt je strafwerk krijgt, ben je in zekere zin bang voor dat strafwerk. Nou niet zo raar kijken, want je bent er dan echt bang voor. Bang voor strafwerk, ja. Dat klinkt raar, he? Weet je waarom? Omdat het gewoon is.

Het is normaal geworden om constant met dingen te dreigen.

 

- 'Als je je bord niet leeg eet, krijg je geen toetje.' [dreigement, er wordt gedreigd geen toetje te krijgen]

- 'Als je je kamer niet opruimt, krijg je geen zakgeld.' [dreigement, er wordt iets onthouden wat de persoon dierbaar is]

 

Waarschijnlijk vindt je dat ik overdrijf. Maar als je er over na gaat denken zul je tot de conclusie komen dat dat toch echt niet zo is, maar dat je er alleen zo over denkt omdat het normaal is geworden voor je. Ga er maar eens op letten, dan zul je zien dat ik gelijk heb. Dan zul je zien dat je eigenlijk constant bang bent.

Maar dan vraag ik me af: is dit de wereld waarin we leven? Een wereld waarin we constant bang moeten zijn voor de gevolgen van acties? Misschien wordt ik nu wat te filosofisch, maar ik heb nu eenmaal te veel tijd, zoals ik al zei.

Nu ga ik iets 'gevaarlijks' doen, ik ga het terugvoeren op de kerk. Maar dit is een vrij land, en voor zover ik weet mag het gewoon, al zullen sommige mensen hier niet zo blij mee zijn. Maargoed, jullie kennen me inmiddels wel goed genoeg om te weten dat ik het toch doe [want dat artikel over Tokio Hotel was onderhand ook al net zoiets als de kerk afvallen v__v']:

We gaan even terug naar de Middeleeuwen. Toendertijd werden de mensen letterlijk bang gemaakt in de kerk met allerlei theorieën over de hel, zodat ze de kerk trouw bleven. Ik geloof dat het daarmee is begonnen. Bewust, zelfs.

Want waar kwam opeens dat hele idee van een God vandaan? Wie kwam er op het idee een kerk op te richten? Om eerlijk te zijn; ik vind die persoon geniaal. Ik geloof dat de kerk de grootste scam is uit de hele historie. Geniaal, toch! En het bestaat nog steeds!

Niet dat de kerk geen goede dingen doet, hoor. Dat wil ik niet beweren. De mensen die erheen gaan vinden er steun, en dat is zeker iets goeds. Ze geloven echt in een God, en als dat ze helpt moeten ze dat vooral doen, maar ik geloof nog steeds dat de stichter van De Kerk best wist waar hij mee bezig was.

 

Zo, nu heb je voor de komende week weer wat om over na te denken.

No thanks, it's my pleasure ^^

 

Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

De kwade plannen van Tokio Hotel om de mensheid uit te roeien.

Posted at 18:31 on 5/3/2008

WARNING: Ik zal op dit artikel waarschijnlijk een heleboel commentaar krijgen, maar ik ga het toch schrijven. Dus; Tokio Hotel-fans, als je niet tegen kritiek kunt moet je dit maar niet lezen.

 

Ik geloof eerlijk en oprecht dat Tokio Hotel een soort van sekte aan het worden is. Want denk hier nou eens objectief over na: Tokio Hotel heeft geen fans. Je vindt de groep niks, of je bent er geobsedeerd door. Er is gewoon geen tussenweg.

Ik ken genoeg mensen die geobsedeerd zijn, en ze zijn allemaal hartstikke aardig hoor, maar echt geobsedeerd door die jongens. En dan heb ik het niet over een wand vol posters, of een mp3-speler vol Tokio Hotel-muziek. Eerder over een kamer waarvan je niet meer weet welke kleur de muur heeft door de posters, een computer die verschrikkelijk sloom is geworden van alle muziek die erop gedumpt is [allemaal van Tokio Hotel dus, remixen, engelse versies en duitse versies, echt aaaaalles wat maar met die band te maken heeft] en driehonderd verschillende Tokio Hotel-bandshirts in de kast [die natuurlijk ook helemaal volgeplakt is met posters].

'Waarom heb je nou iets tegen Tokio Hotel? D":'

Ja, ik hoor je wel denken. Je denkt als een geobsedeerd iemand, jij. Maar waarom ben je geobsedeerd? Denk daar eens over na. Hou je echt van de band? Ben je echt verliefd op die Bill/Thom/Gustav/Georg-gast? Of doe je het puur uit kuddegedrag? [Schandalig dat ik al die namen ken.. maarja, dat krijg je als je met zoveel Tokio Hotel-zombies om je heen leeft, mijn eigen nichtje, for God's sake!]

Nee, hou je bek, je gaat hier nu serieus over nadenken. Dat is geen verzoek, maar een bevel. Ik doe dit voor je eigen bestwil [en omdat ik de wereld probeer te redden van een ondergang door slechte muziek], dus denk er op zijn minst een serieus en objectief over na. Ik doe hier moeite om jou weer normaal te laten denken, dus denk er over na, meer vraag ik niet van je.

Waarom doe ik eigenlijk zoveel moeite? Dat zal ik je vertellen: ik wil die groep weg hebben. Boybands horen niet langer populair te zijn dan een paar maanden, dit is gewoon niet natuurlijk, dude. Maar de belangrijkste reden: they stole Jip's girlfriend. I'm not kidding, I'm serious.

Zijn vriendin was helemaal verliefd op die Thom-gast, en heeft het dus uitgemaakt met hem.

 

Ik hoop dat je hier over na gaat denken, vooral als je ook een TH-zombie bent, en dat je in ieder geval inziet dat dat zombiegedoe nergens voor nodig is. Want het zijn ook maar gewoon drie Duitse jongens en een meisje [Bill is geen echte jongen, dat kan je me gewoon niet wijsmaken] die een beetje op instrumenten staan te rammen en veel teveel ego hebben.

Stiekem is het gewoon een complot. Ze laten iedereen geobsedeerd worden door die band van ze, zodat iedereen net zo'n strakke broeken gaat dragen als Bill. Want dan worden de geslachtsdelen van de zombie-jongens zo erg geplet dat ze zich niet meer kunnen voortplanten, en dan sterft de mens uit. Dus, mijn conclusie: Tokio Hotel roeit de mensheid uit, langzaam en [vooral voor de mannelijke zombies] pijnlijk.

Comments (2) | Post A Comment! | Permanent Link

Stop killing me, you hypersensitive conscience!

Posted at 19:51 on 28/2/2008

I feel awful! I'm such a bad person! Stom geweten!

Ik ben gemeen, irritant omdat ik inderdaad aandacht tekort kom [ja, Shally, fine. Je had gelijk] en weet ik veel wat allemaal nog meer! Ik weet alleen maar dat ik gewoon een hekel aan mezelf heb. Alles is zo confusing atm. Kutpubertijd.

Ik verneuk school [mede] omdat ik de hele tijd aan Dylan moet denken! Niet omdat ik hem zie zitten ofzo, helemaal niet, maar dat stomme kutgeweten van me zit weer aan me te vreten. Volgens mij is mijn geweten gewoon bovengemiddeld ontwikkeld, want ik heb er echt last van. Ik zit serieus uren na te denken over Dylan en dat ik hem nog moet zeggen dat ik niet verliefd op hem ben ofzo.

Ik heb al in een zielige poging mijn geweten gerust te stellen zijn emailadres aan Lars gevraagd [wat hij niet heeft], maar dat was gewoon valsspelen, want ik weet eigenlijk best dat Rik zijn emailadres wel heeft. Ik hou mezelf gewoon voor de gek, idioot dat ik ben. Dacht ik dat ik dat niet door zou hebben ofzo? Like wtf, jij blonde mongool. -slaat zichzelf tegen hoofd-

Ik ben gewoon gemeen, en ik heb vast ook een heel slecht karma. Dus ik kom in mijn volgende leven vast terug als een wc-borstel ofzo. Niet dat dat me op dit moment iets kan schelen.. ik zit nu echt in een 'dat zie ik morgen wel'-fase, ik kijk niet verder dan 1 dag vooruit. Huiswerk niet af? Pech dan, los ik morgen wel op. Piano examen komt eraan en ik heb er nog niks aan gedaan? Pech dan, zie ik dan wel. En zo nog veel meer. Het enige wat ik doe is voor de tv hangen en aan Dylan denken! Ik moet het echt afhandelen met hem, dan kan ik misschien weer normaal gaan leven. Zielig persoontje ben ik, zeg. Het enige wat ik hoef te doen is Rik een telefoontje geven en hem vragen om het emailadres van Dylan, hem een mail sturen om ergens af te spreken ofzo en hem vertellen wat ik kwijt wil. Meer niet. Maar ik ben er gewoon te schijterig voor. Ik heb al honderden keren bedacht wat ik tegen hem zal zeggen, maar ergens weet ik eigenlijk wel dat het nooit gaat gebeuren. Dat ik gewoon nooit meer iets van me laat horen.

Denk je eens in, want zo is het voor hem gegaan: op het verjaardagsfeest van een vriendin van je heb je een meisje ontmoet, en je bent verliefd op haar geworden [ja, dat kan ik met zekerheid zeggen wat hij deed heel erg geobsedeerd]. Jullie waren de hele avond samen en je hebt de hele avond met je arm om haar heen gezeten, je hebt haar een paar keer gekust [zonder tong dus, want als hij dat probeerde draaide ik mijn hoofd weg, de rest kon me eigenlijk vrij weinig schelen], maar nu laat ze niks meer van haar horen!

Ligt dat nou aan mij, dat ik teveel soaps heb gekeken, dat ik hem nu zo zielig vind? Ik zie hem helemaal voor me, alleen in zijn bed, denkend aan mij. Dat klinkt echt verschrikkelijk arrogant waarschijnlijk, maar dat zou ik wel doen als ik verliefd was denk ik.

Maar ik ben niet verliefd. Wat ik wel ben is friggin' geobsedeerd door hem, op een slechte manier. Kan gewoon niet ophouden met aan hem denken! Waarom heb ik niet gewoon op dat feest van Loes gezegd dat 'ie gewoon van me af moest blijven? Ik ben echt stom!

Comments (2) | Post A Comment! | Permanent Link



<- Last Page | Next Page ->